In het ziekenhuis
Dinsdag had ik behoorlijke last van mijn rug en ik dacht dat ik een blaasontsteking had. Ik had mijn urine ingeleverd bij de arts maar er zaten te veel rode bloedlichaampjes in maar het was geen blaasontsteking hoor! Ik voelde toch duidelijk wel een blaasontsteking dus hebben ze het toch maar op kweek gezet. Woensdagnacht kreeg ik echter hevige pijn, die behoorlijk dicht bij een weeenstorm in de buurt kwam. Ik lag te snakken naar adem op bed. Midden in de nacht hebben we de huisartsenpost gebeld en die belde pas om 7:10 terug. Hij had de mededeling "en wat moet ik hieraan doen". Ja als je zo laat terug beld dan kan je niks meer doen nee!
Dus ben gelijk naar de huisarts gegaan. Hier werd ik naar huis gestuurd met er zal vast wel een griepje aan komen en je hebt last van spierpijn. Ik moest me dus niet aanstellen en ik kon nog lachen. Ja dat doe ik altijd, ik kan eenmaal slecht laten zien hoe ik me echt voel.
Donderdag in de middag bleef ik me behoorlijk beroerd voelen en aan het eind van de middag kreeg ik weer een aanval. Deze zakter gelukkig weer weg, maar kwam 2 keer zo hard terug. Ik lag de rillen, puffen en werd zowat helemaal hysterisch van de pijn. Dus wij naar de huisartsenpost. Deze dokter zag al meteen wat er aan de hand was en het als het nierstenen of een nierbekontsteking was met de klachten die ik had, liep ik nog gevaar ook.
Het werd dus waarschijnlijk een ziekenhuis opname. Die donderdagnacht ben ik dus met spoed aan het infuus gelegd en heb gelijk antibiotica toegediend gekregen. De dagen hierop heb ik me zo beroerd gevoeld dat ik geen mensen om mee heen kon verdragen. Ik ga dan toch stoer doen en daar heb ik dan weer mezelf mee. Gelukkig ging zondag pas de boel aanslaan en mocht ik overstappen op de pillen. Maar ik kreeg dus een hevige allergische reactie op de pillen, nu heb ik een andere variant gekregen en gaat het al wat beter.
Vandaag ben ik weer naar de arts geweest omdat ik vrij veel klachten blijf houden. Ik werd nu weer afgescheept met het zullen wel naweeen zijn. Dus morgen weer er heen en volgende week weer naar mijn eigen dokter. Want die is nu op vakantie.
Toen ik maandag thuis kwam stond mijn huisarts wel op het antwoord apparaat. Hij zei het niet met zoveel woorden, maar bood toch zijn excuus aan. Heb er weinig aan, maar is toch sociaal van hem. Hopelijk zijn we nu eindelijk van alle ellende verlost en kunnen we eindelijk weer even opnieuw beginnen. Vooral voor daphne is dit erg fijn. Ze heeft me toch 4 dagen moeten missen en het woordje ziekenhuis is echt taboe in huize koopman. Zodra daphne het woordje hoord betrekt haar gezicht of gaat huilen. Tis heel raar maar kan bijna geen toeval meer zijn.
Maar we blijven ondanks alles heel positief hoor! Het kan altijd veel erger. | 
En daarom vind ik het ook wel fijn dat we meer begeleid gaan worden. Eindelijk!!! haha Maar gelukkig hebben we ook hele goede momenten met daphne hoor. Ze is ook echt een schatje. Tis vaak denk ik een wisselwerking tussen moeder en dochter en onzekerheden. 
is vandaag in kampen aangekomen en natuurlijk zijn we even met daphne gaan kijken. Op het kdv had ze een mooie pietenmuts gemaakt en deze moest natuurlijk geshowd worden
! 
Gelukkig komt de vakantie over 4 weken in zicht en das wel heerlijk.
!! Ook raak ik per oktober mijn baan kwijt omdat de n8 eruit gaan. Ik krijg waarschijnlijk wel een overplaatsing maar is nog niet duidelijk. Het heeft dus niet meegezeten de afgelopen maanden, maar we houden de moed erin hoor! Ieder huisje heeft eenmaal zijn kruisje
In het zwembad aangekomen was ze druk om zich heen aan het kijken. Ze deed zoveel indrukken op. In het kinderbadje was het vrij druk. Er waren wat grotere kinderen aan het spelen die niet hadden geleerd dat je ook moest rekening houden met andere mensen. En pa en ma zaten maar aan de kant een krantje te lezen
. Wij waren ook nog vergeten dat het nog vakantie was. Maar we hebben toch nog even rustig gezeten in het water. We konden niet echt zeggen dat ze het heel leuk vond maar ze was er ook niet echt op tegen.Na 10 min in het water te hebben gezeten en vol met allerlij indrukken en prikkels zijn we uit bad gegaan. Daphne heeft toen lekker in haar badjas tegen ludolf aangelegen en vond de andere kindjes wel interessant om vanaf de kant te kunnen bekijken. Een paar min. later viel ze bijna in slaap van alle indrukken en besloten we naar huis te fietsen. De fiesttocht vond ze zo heerlijk dat ze gelijk al in slaap viel. De volgende keer weer wat langer! 
ng er amper bij in. Ze vond het duidelijk heel erg onwennig. Na drie hapjes had ze er ook echt genoeg van en zijn we gestopt. Madam had al gelijk de lepel te pakken en zat hier lekker mee te spelen. De volgende dagen hebben we het telkens weer geprobeerd maar zonder resultaat. Op een 1 of andere manier weet ze het hapje gelijk erui te werken. Dan maar even wachten!!!
